(0)
Razem: 0,00 
Realizuj zamówienie

Wysokie obcasy

18-10-2017

Historia Mody – wysokie obcasy

Historia szpilek sięga wiele wieków wstecz. Pierwsze wysokie obcasy datowane są na 1000r. p.n.e. Z wysokimi obcasami i ich pochodzeniem związanych jest wiele interesujących faktów.

I chociaż wielu z nas nigdy nie myślało dłużej na ten temat to wysokie obcasy, które są dzisiaj istotną częścią mody wymyślone zostały jeszcze w starożytności.

Wysokie obcasy są definiowane jako but, który ma piętę umieszczoną wyżej niż przednią część buta. W całej historii wysokie obcasy były symbolem różnicującym klasy społeczne i płeć. W przeszłości były również symbolem seksualności i klasy – kobiece ruchy były w nich bardziej eleganckie ponieważ ich stopy były już w pozycji stojącej. Pierwsze obcasy miały nie tylko wartość funkcjonalną ale były także wskaźnikiem pozycji społecznej.

Skąd więc pochodzą wysokie obcasy i jak zmieniły się w historii?

  • Starożytny Egipt

Podejrzewa się, że pierwsze pary szpilek w starożytnym Egipcie noszone były przez mieszkańców Teb – takie bowiem zostały znalezione w ich grobowcu, który pochodzi z 1000r.p.n.e. Jednak malowidła ze starożytnego Egiptu ukazują rysunki butów podobnych do wysokich obcasów noszonych przez arystokratów – malowidła te pochodzą z 3500r.p.n.e.

Uważa się, że wysokie obcasy były noszone zarówno przez mężczyzn jak i przez kobiety będąc typowym elementem ubioru na szczególne uroczystości. Dodatkowo wysokie obcasy były często noszone przez starożytnych Egipcjan, którzy pracowali jako rzeźnicy – wysokie obcasy były użytecznym narzędziem do utrzymywania stóp z daleka od krwi podczas uboju zwierząt.

W starożytnym Egipcie buty często używane były do odróżniania szlachty od klasy niższej, ponieważ klasa niższa zazwyczaj chodziła boso.

  • Starożytna Grecja i Rzym

W starożytnej Grecji wysokie obcasy używane były przy wystawianiu sztuk teatralnych około 200r.n.e. Pierwszy autor teatralny, znany jako Esquilo, ubierał swoich aktorów w wysokie obcasy o różnej wysokości. Każda wysokość buta reprezentowała status społeczny odgrywanej roli. Buty były powszechnie znane jako Kothorni i składały się z wysokiej korkowej koturny lub drewnianych obcasów.

W starożytnym Rzymie wysokie obcasy stały się dobrze znanym symbolem seksualnego handlu i związku z prostytucją. W tamtych czasach prostytucja była legalna, a kobiety nosiły wysokie obcasy, aby zakomunikować swoją profesję potencjalnym klientom.

wysokie obcasy

  • XV wiek

W XVw. pierwsze buty na koturnie, znane jako Chopine, zostały wynalezione w Turcji i pozostawały popularne w całej Europie przez kolejne 200 lat. Obcas wynosił do 30 cali  i wymagał podpierania się wysokimi trzcinami, aby w ogóle można było w nich chodzić. Koturny Chopine nosiły zazwyczaj kobiety. Było to jednak mało funkcjonalne obuwie, ukazywało głównie zainteresowanie modą i stanowiło punkt zwrotny w modzie damskiej.

W Europie w XV wieku koturny Chopine były wskaźnikiem statusu społecznego kobiet z klasą i często ozdabiane były haftami, złotymi koronkami i skomplikowanymi skórzanymi wzorami. Kobiety noszące te koturny mogły dostosować ich wygląd, mówiąc szewcowi, jaka dokładnie powinna być ich wysokość i rodzaj materiałów, użytych podczas produkcji. Pozwalało to kobietom na podkreślenie swojego indywidualizmu i zainteresowania modą.

W późniejszych latach noszenie kturnów  byłyo mile widziane przez przez małżonków, ponieważ ciężko było w nich chodzić. Oznaczało to, że buty utrudniały kobiecie wędrówki w celu nawiązania kontaktów z innymi mężczyznami.

wysokie obcasy

  • XVI wiek

W XVIw. we Francji wysokie obcasy noszone były zarówno przez mężczyzn jak i kobiety klasy wyższej. Koncepcja noszenia wysokich obcasów została zainicjowana przez Catherine de Madici kiedy poślubiła ona Księcia Orleanu – przyszłego Króla.  Catherine de Madici była Królową Francji i nosiła wysokie obcasy na swoim weselu aby zaimponować ludziom na Francuskim Dworze. Miała tylko 14 lat i nie więcej niż pięć stóp wzrostu więc nosiła obcasy aby wydawać się wyższą niż była naprawdę.

Podążając za Catherine de Madici wysokie obcasy pojawiły się w paryskim świecie mody, a także stały się bardzo popularne na Francuskim Dworze. Były noszone przez najbogatszych mężczyzn i kobiety dzięki czemu moda ta rozprzestrzeniła się również na innych członków szlachty. Wysokie obcasy stały się symbolem bogatych i potężnych i były używane do odróżniania klasy wyższej od klasy niższej.

W 1553, Królowa Anglii Mary I nosiła wysokie obcasy na co dzień. Zapoczątkowało to popularność wysokich obcasów u obu płci w Anglii. Również w tym czasie popularność wysokich obcasów rozprzestrzeniła się na Włochy i Hiszpanię, gdzie zarówno kobiety jak i mężczyźni mogli nosić wysokie obcasy, które miały wysokość 23 cali i były wykonane z drewna lub korka.

To w XVI w. wysokie obcasy zaczęły wyglądem przypominać obuwie jakie znamy dzisiaj. Uważa się, że wygląd wysokich obcasów powstał przez czysty przypadek jako wynik naprawy obcasów, które stopniowo były podwyższane.

Dodatkowo, kiedy wzrosła popularność wysokich obcasów, zaczęły być one używane jako buty jeździeckie. Wysokie obcasy w butach do jazdy zapobiegały ślizganiu się podczas używania strzemion.  W końcu wygląd obcasa zmienił się na cieńszy i lżejszy – taki reprezentował klasę wyższą.

  • XVII wiek

Podczas XVII  w. Na wysokie obcasy uwagę zwrócił Angielski Parlament. Zakazał kobietom noszenia wysokich obcasów, którymi podobno kusiły mężczyzn do małżeństwa i stawiał je przed sądem jak czarownice.

Moda na wysokie obcasy spowolniła w XVI Iw., kiedy to osadnicy z nowego świata przybyli do Massachusetts. Od tego czasu kolonia Massachusetts ustanowiła prawo zabraniające noszenia kobietom wysokich obcasów.

Również w XVII w. Nicholas Lestage został mianowany na szewca Ludwika XIV. Projektował dla niego buty o wysokości do 5 cali udekorowane skomplikowanymi wzorami scen walki. Ludwik XIV ogłosił również, że czerwone wysokie obcasy mogą być noszone wyłącznie przez szlachtę i że nikt nie może nosić obcasów wyższych niż jego.

Dodatkowo wiek XVII przyniósł nowy styl wysokich obcasów – bardziej ozdobnych i dekoracyjnych. Obcasy miały być również wyższe i szczuplejsze , co miało symbolizować kobiecą modę stylu dworskiego. W rezultacie wiele kobiet zmniejszało rozmiar stopy poprzez wiązanie ich taśmą, aby te wydawały się bardziej dopasowane do reszty ciała.

wysokie obcasy

  • XVIIIw.

Podczas XVIIIw. wraz z Ludwikiem XIV wysokie obcasy i zniknęły wraz z nadejściem Rewolucji Francuskiej i Napoleona. Wcześniej jednak Madame de Pompadour, kochanka Ludwika XIV, stworzyła nowy model wysokich obcasów – smukłych i wąskich, które zostały nazwane jej imieniem.Napoleon zakazał wysokich obcasów egzekwując Kodeks Napoleona w celu wykazania równości wśród wszystkich ludzi. Ponieważ obcasy były ściśle związane z bogatymi i potężnymi jednostkami, ludzie nie chcieli ich dłużej nosić.Krótko po tym jak Napoleon zakazał wysokich obcasów Maria Antonina ubrała je na szubienicę w czasie swojej egzekucji. Obcasy te miały jedynie dwa cale wysokości.Pod koniec XVIIIw. wysokość obcasów została zredukowana do maksymalnie dwóch cali. Cieńsze obcasy zostały zastąpione niewielkim koturnem. Nowa klasa rządząca zobaczyła w obcasach symbol bogactwa.Po tym jak kolonia Massachusetts zabroniła wysokich obcasów stały się one tematem kontrowersji w Ameryce. Wysokie obcasy nie były już tak popularne aż do początków XIXw.

  • XIX wiek

W XIXw. wysokie obcasy powróciły do świata mody w szerokim wachlarzu wzorów i kolorów, co było rezultatem wynalezienia maszyny do szycia. Wysokie podbicie powróciło jako symbol kobiecych kształtów epoki wiktoriańskiej. Wysokie obcasy miały być bardzo europejskie i arystokratyczne jako przeciwieństwo płaskiego obuwia noszonego przez Afro-Amerykanów.Dodatkowo w literaturze i sztuce czasów wiktoriańskich stopy były przedstawiane w małym rozmiarze – dlatego kobiety nosiły wysokie obcasy, aby ich stopy wydawały się mniejsze – pomagały w tworzeniu iluzji. Duże stopy były bowiem symbolem starości i staropanieństwa, a w rezultacie uważane były za nieatrakcyjne. Również w tym czasie Królowa Viktoria założyła pierwszą parę damskich butów co wywołało popularność tego modelu w całej Europie.

Do połowy XIX wieku wysokie obcasy stały się coraz popularniejsze i szerzej rozpowszechnione. Pierwsza fabryka wysokich obcasów została otwarta w Ameryce, a wiele krajów europejskich wciąż naśladowały modę obuwniczą z Francji. Wyznaczyło to początek zmian Ameryki bliskiej wysokim obcasom po uprzednim ich zakazaniu przez Kolonię Massachusetts. Dopiero w późniejszym stuleciu moda na wysokie obcasy w Ameryce dogoniła modę europejską.Pod koniec XIXw. szpilki miały już często wysokość sześciu cali i były promowane jako zdrowe i komfortowe obuwie do chodzenia. Uważano również, że są one skutecznym lekarstwem na ból pleców. Jednakże podtekst seksualny stwarzany przez wysokie obcasy wciąż był widoczny w europejskich krajach, przez co wysokich butów zakazywały religijne społeczności i organizacje.

wysokie obcasy

  • XXw.

Chociaż moda na wysokie obcasy rozbudziła się pod koniec wieku XIX to już początek wieku XX przyniósł popyt na bardziej komfortowe obuwie. Buty z płaską podeszwą stały się bardziej popularne do roku 1920, dopiero potem moda niczym z filmu „Wielki Gatsby” zaczęła być łączona z ozdobnymi i smukłymi szpilkami. Wielki kryzys lat trzydziestych tymczasowo wycofał wysokie obcasy w zamian za niższe słupki.

Lata czterdzieste i Złota Era Hollywood przywróciła wysokie obcasy co najwyżej celebrytom, sławnym i bogatym. Eleganckie szpilki noszone przez Ginger Rogers rozwinęły modę na wysokie obcasy we Francji i niektórych częściach Europy. Z powodu II Wojny Światowej obcasy miały umiarkowaną wysokość i szerokość z powodu krótkich dostaw.

W latach pięćdziesiątych francuski projektant Christian Dior we współpracy z Rogerem Vivierem przedstawił nowy styl obcasów zawierający głęboko wycięty nosek i cienką szpilkę. Zapoczątkowało to modę na szpilki we Włoszech – termin ten oznaczał smukłe, zwężające się ostrze. Przesadnie cienka szpilka i zwężany nosek to model, który zaczął być noszony przez wiele kobiet.

Lata sześćdziesiąte nadeszły wraz z mini spódniczkami, którym towarzyszyły wysokie kozaki na szpilce. Kiedy rozpoczął się ruch feministyczny wysokie obcasy zostały wymienione na niższe buty często na słupku i z kwadratowym noskiem. Następnie powstały ruchy hipisowskie i zaczęły pojawiać się buty na platformie.

Platformy pozostały popularne w latach siedemdziesiątych. Był to czas eksperymentów modowych, seksualnego wyzwolenia i używek. Zarówno kobiety jak i mężczyźni często ubierali dziwaczne stroje dodając do nich platformy przypominające wspomniane wcześniej Chopine. W tych czasach buty miały jednak psychodeliczne kolory.

Kiedy tylko przygasło odrzucenie mody przez feministki wysokie obcasy powróciły wraz z latami osiemdziesiątymi. Tym razem kobiety zaczęły nosić wysokie obcasy dla własnej przyjemności od kiedy buty dodawały im wzrostu, pewności siebie i autorytetu. Ten trend trwał również w latach dziewięćdziesiątych – wymyślne szpilki stały się odpowiedzią na przedstawiane w telewizji siłę, bogactwo i przepych.

  • XXIw.

W XXIw. projektanci obuwia, tacy jak np. Jimmy Choo, zapoczątkowali bardzo wysokie szpilki, a okres ten dostarczył takiego wyboru w wysokim obuwiu jakiego nie mieliśmy nigdy wcześniej. Zapoczątkowało to swoiste zawody wśród ikon modowych na prześciganie się przyciągającymi wzrok i wyróżniającymi się z tłumu stylizacjami. Ogromna różnorodność wysokich obcasów i szpilek spowodowała, że wiele kobiet poddało się operacji zapewniającej lepsze dopasowanie stóp do obuwia. To znak, że moda na wysokie obcasy w XXIw. ma się bardzo dobrze, a co roku na wybiegach prezentowane są nowe modele.

wysokie obcasy

Salon sukien ślubnych